Źródła i weryfikacja

Wykorzystane źródła

Canfield (pasjans) (nowa karta) (Wikipedia, po angielsku): zwykłe zasady (rezerwa 13 kart, karta bazowa, cztery kolumny, przejście od króla do asa), angielska nazwa Demon, pierwsza wzmianka w 1891 roku, wersja kasynowa: 52 dolary za talię i 5 dolarów za kartę
Richard A. Canfield (nowa karta) (Wikipedia, po angielsku): właściciel kasyna, od którego gra wzięła nazwę w Stanach Zjednoczonych
Patience (jeu) (nowa karta) (Wikipedia, po francusku): francuskie nazwy tych gier karcianych dla jednego gracza (patience, réussite) i słownictwo (talon, pioche)

Linki sprawdzono 30 października 2026 r. Zasady opisane na tej stronie to przede wszystkim zasady aplikacji Canfield Solitaire, odczytane z jej kodu.

Jak weryfikujemy przykłady

Przed każdą publikacją program sprawdza 4 przykładowe rozdania i każdą liczbę na stronie:

rozdanie jest obliczane na nowo z kodu rozdania, tym samym tasowaniem co w aplikacji, i porównywane z tym, które daje kod aplikacji;
52 różne karty: 13 w rezerwie, 1 karta bazowa, 4 kolumny po jednej karcie, 34 karty w talii;
każdy ruch partii jest odtwarzany i musi być dozwolony przez zasady aplikacji; partia musi zakończyć się wygraną;
wynik, liczba akcji, dobrań, przetasowań i kolumn zapełnionych z rezerwy są liczone na nowo i porównywane z danymi aplikacji;
przytoczone zasady (rezerwa, ranga początkowa, przejście od asa do króla, pusta kolumna, dobieranie, punktacja) są ponownie sprawdzane w kodzie aplikacji.

Porady strategiczne są przedstawiane jako porady, osobno od zasad. Liczby zaczerpnięte z literatury są przypisane do swoich źródeł i nie opisują aplikacji. Znalazłeś błąd? Napisz do nas przez stronę kontaktową.